InDesign w pracy biura tłumaczeń – Przygotowywanie layoutu dokumentów wielojęzycznych

Jednym z najbardziej popularnych narzędzi do komputerowego składu tekstu, o którym pisaliśmy poprzednio, jest program Adobe InDesign. Daje on użytkownikowi ogromne możliwości, trzeba jednak pamiętać, że nieco inaczej pracuje się wtedy, gdy chce się przygotować plik w jednym języku, niż w sytuacji, w której naszym zadaniem jest opracowanie projektu dokumentu, który będzie funkcjonował w różnych językach.

Gdy projektuje się layout dla wielojęzycznych dokumentów, trzeba z rozwagą zaplanować miejsce na tekst. Należy bowiem pamiętać, że po przetłumaczeniu na inne języki może się on zwiększyć lub zmniejszyć nawet o 35%. Zmiana objętości tekstu może spowodować modyfikację wyglądu całego dokumentu – wszelkie zakotwiczone w nim elementy mogą się przemieścić i w konsekwencji popsuć wygląd publikacji. Konieczne będzie wtedy długotrwałe dopracowywanie dokumentu przez operatora DTP. Aby skrócić czas dodatkowej pracy, można zoptymalizować proces projektowania layoutu, a tym celu wystarczy pamiętać o kilku kwestiach.

1. Lista numerowana
Kiedy chcemy, aby poszczególne fragmenty tekstu były ponumerowane – np. w przypadku opisywania kolejnych kroków postępowania – dobrze jest, zamiast ręcznego wpisywania liczb, zastosować opcję Lista numerowana. Dzięki temu zabiegowi zostanie wyeliminowane ryzyko błędu albo różnic w formatowaniu kolejnych podpunktów.

Lista

2. Zakotwiczone elementy
Kiedy planuje się w layoucie obecność obiektów w miejscach stałych względem tekstu (np. ozdobnych symboli numerowania), trzeba zadbać o to, by po zmianie objętości tekstu automatycznie pojawiały się one w odpowiednim położeniu. W tym celu należy zakotwiczyć element – robi się to przy pomocy narzędzia zakotwiczony obiekt, które znajdziemy w menu rozwijającym się po kliknięciu prawym przyciskiem myszy. Dzięki temu zabiegowi operator DTP, który będzie wprowadzał do dokumentu tekst po przetłumaczeniu, nie będzie musiał za każdym razem ręcznie umieszczać obiektu w określonym miejscu.

3. Style akapitowe
Gdy projektuje się layout publikacji, która ma być tłumaczona na różne języki, szczególnie ważne jest zdefiniowanie stylów akapitowych i znakowych. Dzięki temu zabiegowi będziemy mieć pewność, że w danym miejscu dokumentu automatycznie zastosowana zostanie czcionka z określonymi przez projektującego parametrami. Zaoszczędzi to czas osoby składającej tekst po tłumaczeniu, która w innym wypadku musiałaby ręcznie dopasowywać odpowiednie formaty czcionek.

4. Tabele
Zdarza się, że ktoś, projektując w dokumencie tabelę, tworzy ją przy pomocy ramek tekstowych. Taka „fałszywa” tabela stwarza problemy przy próbach edycji – poszczególne kolumny i wiersze nie są powiązane ze sobą, przez co „rozjeżdżają się” przy próbie zwiększenia lub zmniejszenia wielkości poszczególnych wierszy czy kolumn. Dlatego, jeśli chcemy, by w dokumencie była tabela, koniecznie trzeba użyć odpowiedniego narzędzia.

Tabele

5. Warstwy
Przygotowując layout należy pamiętać o tym, by w odpowiedni sposób stosować narzędzie warstw. Elementy znajdujące się w poszczególnych warstwach powinny być dopasowane w sposób logiczny. Ponadto tworząc nową warstwę, trzeba ją nazwać tak, by dla każdego pracującego nad dokumentem było jasne, co się w niej znajduje. Teksty nieprzeznaczone do tłumaczenia można umieścić na osobnej warstwie i ukryć ją.

Warstwy

6. Arkusz stylów
Projektując layout przy pomocy InDesigna warto korzystać z arkusza stylów. Dzięki temu narzędziu mamy wgląd do wszystkich formatów i czcionek, które zostały użyte w dokumencie. Ponadto w szybki sposób można przy jego pomocy sformatować cały dokument. Aby otworzyć arkusz stylów akapitowych, należy nacisnąć przycisk F11, a dla stylów znakowych SHIFT+F11.

7. Tworzenie grup elementów
Jeśli chcemy, by dane elementy pozostawały względem siebie w odpowiednim położeniu, nawet po tym, kiedy przetłumaczony tekst zmieni swoja objętość, powinniśmy owe obiekty zgrupować (CTRL+G).

Grupowanie8. Łączenie ramek tekstowych
Zdarza się, że tekst przedzielony ma być jakimś elementem, np. zdjęciem. Można zakotwiczyć ten obiekt w ramce tekstowej, jednak, aby ułatwić prace temu, kto będzie wlewał tekst po tłumaczeniu, warto zastosować dwie ramki tekstowe przedzielone ramką ze zdjęciem. Jeśli połączymy obie ramki, rozrastający się tekst automatycznie przepływał będzie do następnej ramki tekstowej.

Pamiętanie o tych kilku opisanych zasadach może znacznie skrócić czas pracy nad składem przetłumaczonego dokumentu, co w prosty sposób przełoży się na oszczędności finansowe.

Bądź na bieżąco
Zostaw adres, a poinformujemy Cię o nowych wpisach na blogu (zwykle 1-2 w miesiącu).
Nie rozsyłamy SPAM-u, ani nie udostępniamy adresów firmom trzecim.

Komentowanie zostało wyłączone